fbe06f83

Inside the Manosphere, wat de Netflix docu met mij deed

Fri, 03 Apr 2026 07:12:05 GMT

Inside the Manosphere... Hit op Netflix en ook wel op de socials.

Normaal zou ik hier echt aan voorbij gaan.

Maar toch maar even gekeken. En eerlijk... Na 10 minuten was ik er eigenlijk al wel klaar mee!

Daar sta je dan als Big Shot, in je dure villa. In topvorm, goed gespierd, bloedmooie vrouwen om je heen, snelle auto's noem maar op. Ja ja jij hebt het duidelijk ECHT gemaakt. Maar dan, in gesprek met je vriendin, waarom val je op hem? Nou... voor zijn geld!

En bij anderen zie je de angst en twijfel in haar ogen als er gevraagd wordt naar hoe zij tegen zijn levensopvatting kijkt.

APPLAUSE! Your're a hero!

Jullie beweren er als een echte man te zijn voor je partner, zoals jullie zeggen "provider" te zijn. Maar het enige wat jullie voor elkaar krijgen is twijfel, angst en onzekerheid in een lege en oppervlakkige wereld.

Trots op je Lambo nou, na dit gezien te hebben ben ik meer dan trots op straks mijn nieuwe ?Volkswagen.

Ik zit nu al meerdere jaren in businessgroepen, netwerkomgevingen waar ik vaak de enige man ben. En ik voel mij er niks minder mannelijk onder.

Live dagen, retraites en afgelopen jaar zelfs er zelfs één op Bali voor een hele week. Als enige man. En wat ik dan terug krijg van de anderen is dat iedereen zich op gemak voelt, veilig met mijn aanwezigheid. En dat is voor mij een vanzelfsprekendheid.

Maar na deze docu merk ik dus dat dit niet vanzelfsprekend is.

Op Bali waren we met de groep aan het lunchen en kregen we van de eigenaar van de plek wat tekst en uitleg. Hij keek de tafel rond, zag mij zitten ebn hij riep

"WOW Friend, you must be the most luckiest man alive!"

En hij had gelijk. Maar niet om de platte reden die hij met en knipoog bedoelde.

Want iedere dame aan deze tafel (en die afgelopen jaren in mijn leven zijn geweest) hebben iets betekent in mijn persoonlijke ontwikkeling. Als man, vader en ondernemer. En daar ben ik ze allemaal mega dankbaar voor.

En deze rijkdom, ga je niet vinden in de Manosphere!

Man vs. Vrouw/ Vader vs. Moeder.

Sun, 25 Jan 2026 14:08:11 GMT

Laten we proberen te stoppen met het denken in 2 kampen.

Deze week in het nieuws en iets waar veel reacties op kwamen: “Vaders passen hun werkuren amper aan nadat ze kinderen krijgen. En vrouwen? Die leveren 35% van hun inkomsten in.”

Op de eerste plaats wil ik natuurlijk zeggen dat ik helemaal voorstander ben van gelijkwaardigheid tussen man en vrouw, vader en moeder. Dat hierin voor iedereen dezelfde kansen moeten bestaan. Wij denken nog te veel in oude rolpatronen en daar mogen we overheid en werkgevers uitnodigen om hier met een modernere blik naar te gaan kijken binnen werk en ouderschap.

Maar daarnaast mogen we ook naar onszelf kijken!

Want als we blijven praten in termen van de vrouw wordt benadeeld in haar inkomen i.p.v. het spreken over tekorten in een gezinsbudget, en met de vinger wijzen dat de man/ vader er niet wil zijn voor zijn kinderen, want de overgrote meerderheid wil dit echt wel, dan zullen we altijd in tweestrijd blijven zitten.

We willen er als ouders samen zijn voor onze kinderen in een tijd waarin zowel man als vrouw het recht hebben op dezelfde voorzieningen en kansen om zijn of haar dromen na te jagen. Enige verantwoording die we daarbij dragen is dat we hierbij onze kinderen niet vergeten.

Terug naar het nieuwsbericht van deze week. Want waar de nieuwsbladen natuurlijk heel erg goed in zijn, bewijst zich opnieuw. Er worden veel conclusies getrokken op basis van cijfers, die bij mij ook wedervragen oproepen.

Ja, oké, er is maar 3% van de vaders die daadwerkelijk minder gaat werken. Maar zijn dit ouders die zelf bewust de keuze hebben gemaakt dat de één volledig bij huis gaat zitten en de ander fulltime blijft werken? En heeft de fulltime werkende vader misschien iets geregeld op zijn werk rondom thuiswerken? Of werkt hij misschien meer uren op één dag, in ruil voor elke week een halve of een hele dag vrij?

Even een voorbeeld uit mijn eigen situatie: toen ik vader werd, hebben wij er bewust voor gekozen dat ik bleef werken en mijn partner fulltime thuis was. We wilden namelijk onze kinderen de eerste 2 jaar niet naar de opvang brengen. Daarnaast had ik de flexibiliteit om thuiswerkdagen in te richten of mijn werktijden in te delen, zodat ik ook genoeg thuis aanwezig kon zijn voor het gezin.

Dat schetst al een hele andere situatie, toch?

Het is makkelijk om antwoorden te vinden in de harde cijfers. Maar ik zou de stelling graag om willen draaien naar: “Kinderen tot en met 2 jaar hoeven niet naar een opvang. En ouders worden voorzien in de mogelijkheden om dit naar hun idee te regelen. Dat kan zijn minder werken, werk anders inrichten zodat dit beter aansluit op het gezinsleven en dat er een omgeving is waarin zowel de man als de vrouw zijn of haar ambitie kan najagen. Is dat niet veel interessanter? Om te kijken hoe elk gezin het graag ingericht wil hebben? En hen helpen hoe ze daar komen?

Hoe kijk jij naar de werkende vaders van Nederland?

Wat nou als je wel je werk mee naar huis zou nemen?

Mon, 29 Sep 2025 19:59:00 GMT

Werk is werk, en thuis is je thuis. En dat moet je goed uit elkaar houden. Dat is wat ons altijd wordt gezegd. We kennen denke allemaal wel de standaard goed bedoelde adviezen als "Je moet je werk niet mee naar huis nemen hoor!" of "eenmaal de (kantoor)deur door betekent dat je de knop om moet zetten!" En als het gaat om de "sores" op je werk, de deadlines, de stress ben ik het daar zeker mee eens. Maar toch ervaren we (ook ik) hier soms moeite mee. Zeker nu we ook vaker vanuit huis werken wordt deze lijn steeds dunner om te trekken. Maar, is het echt zo erg om je werk niet mee naar huis te nemen?

Afgelopen week heb ik het weer een paar keer moeten ervaren, een aantal dagen op kantoor met complexe puzzels, veel focuswerk en hectische overleggen, je kent dat wel een 'ordinairy day at the office'. Dit soort dagen maakt dan altijd dat ik leeg van energie naar huis ga, met een hoofd dat niks meer kan opnemen en alleen nog maar wil ontladen. Herkenbaar? Op de dagen dat de kinderen niet bij me zijn weet ik hier prima mee om te gaan. Vaak met sport en/ of een wandeling. Even koppie weer leeg en dan kunnen we weer verder. Maar op de dagen dat ik de kinderen wel bij me heb is deze tijd er niet altijd. Kun je niet afschakelen en even de tijd nemen om te switchen. En dan merk je toch wel weer dat dit ten koste gaat van de quality time thuis.
"Heeey je bent thuis! Fijn. Dan zijn vanaf nu zijn de kinderen van jou!"
Nog in de tijden van mijn huwelijk, toen de kinderen nog klein waren wilden we dat er iemand voor de kinderen thuis was. Dus besloten we dat mijn partner bij huis zou blijven en ik zou gaan werken. Helemaal prima en natuurlijk ook heel waardevol. Maar één ding waar ik mij echt aan kon storen was dat als ik dan thuis kwam van werk, op dagen zoals ik ze hierboven heb omschreven, ik bijna letterlijk op de deurmat verwelkomt werd met "Heeey je bent thuis! Fijn. Dan zijn vanaf nu zijn de kinderen van jou!" Ik snap zeker dat een dag de zorg alleen voor de kinderen hebben intensief kan zijn. Dat weet ik zelf ook. Maar ik kan nou ook niet zeggen dat de werkomgeving de plek is van zen, opladen en totaal relaxed zijn om je daarna naar huis te begeven? Tenminste zo ervaar ik het niet altijd. Maar je wilt er wel voor ze zijn, je wil die vader zijn die op de deurmat staat, je kinderen ontvangt met open armen, je partner een knuffel geeft en er voor ze wilt zijn. Dus dat betekent dat je na je werk snel moet afschakelen. ontladen en weer opladen voordat je thuis bent. Toch?
Om dit voor elkaar te krijgen zijn er wel wat tips en trics die je kan toepassen. Zo kun je je terugreis goed gebruiken om even dat koppie van je van het werk te krijgen. Dus ga dan niet in de auto nog even die laatste telefoontjes plegen. In de trein nog even op de laptop de laatste dingen wegwerken. Op de fiets met de neus in de wind nog even brainstormen over dat ene idee wat je net had gekregen. Nee, pak dan even het moment voor een muziekje, of even stilte, of een boek (als je vervoersmiddel dat toelaat ;-))
Maar ook op je werk kun je daar al mee beginnen. Dit bijvoorbeeld door te werken met werkblokken gedurende de dag waarin je deze specifiek invult voor bepaalde werkzaamheden. En maak dan dat laatste werkblok niet degene waar de meeste concentratie voor nodig is maar gebruik die voor mailtjes, je hoofd leegschrijven van alles waar je morgen mee verder wil. Zo voorkom je dat je in je hoofd, je werk mee naar huis neemt.
"Wat nu als we ons werk wel eens mee naar huis gaan nemen. Maar dan anders..."
En dat werk mee naar huis nemen is wel een risico, zo kan ik je vertellen uit eigen ervaring. Maar ik zal je zo uitleggen wat ik met bovenstaande bedoel. Tot tweemaal toe ben ik in een situatie belandt dat ik me liet verzanden in het werk mee naar huis nemen. En tot tweemaal toe heeft mij dat echt onderuit gehaald. Resultaat. Ik was thuis afwezig, had geen aandacht voor de kids, was continue met mijn werk bezig. Zelf bij het naar bed brengen van de kinderen zat ik onder het boekje lezen wazig voor mij uit te staren. Dat gaat aan je knagen en is voor niemand fijn, niet voor mij laat staan voor mijn gezin. De laatste keer, nu zo'n 6 jaar geleden dacht ik mijn droombaan gevonden te hebben.
Mijn stip op de horizon waar ik al die tijd voor geleerd had, naar toe had gewerkt om carriere te maken. Resultaat? Ik zat op een plek waar ik mij helemaal niet op mijn gemak voelde, binnen een organisatie die totaal niet bij me paste. En toen er een negatieve spiraal begon te ontstaan was ik echt aan het watertrappelen om maar niet te verzuipen. Met als gevolg dat ik van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat met werk bezig was. Laptop open, dashboards bekijken. Hopen dat productie goed zou gaan, en bij gevaar van niet toch nog maar weer terug om te denken dat als ik er maar was ik de boel kon redden. Nou ik kan je zeggen ik kon de boel niet redden en uiteindelijk ook mezelf niet. Een harde les geleerd, is toch ook maar weer een les geleerd!
En toch gek want ik had in andere werkomgevingen toch ook wel 's avonds de laptop er eens bij gepakt en deed me niks, sterker nog ik was mega gemotiveerd, enthousiast. Ik vond het heerlijk om zelfs 's avonds bezig te zijn. Nu terugkijkend zie ik wat het verschil maakte. Ik deed werk waar ik echt "aan" van ging, bij bedrijven die goed bij mij pasten. En daar hebben we de clou te pakken die ik aan je mee wil geven.
"De energie voor thuis, die haal je uit je werk!"
Want met werk mee naar huis nemen bedoel ik niet dat je altijd maar fysiek aan het werk moet zijn maar overdag werk doet waar je de energie van mee naar huis kan nemen. Als jij bij een bedrijf zit waar je echt helemaal achter staat met wat ze doen, je mega trots bent en een passie voor je werk hebt, ga daar volop in, neem die passie mee naar huis, deel het met je kinderen. Laat hun ook trots zijn op hun papa. Ik weet nog dat ik bij een waterleidingsbedrijf werkte en tijdens mijn introductie zeiden mensen afzonderlijk van elkaar "Wij werken hier aan de primaire levensbehoefte van de mens, water!" En dat ik dan mijn zoon op schoot mocht nemen en via de laptop ging achterhalen waar bij ons in de straat de leidingen lagen. Om vervolgens zelf naar buiten te gaan om de putdeksels te gaan zoeken.
Hoe tof is het als je je kinderen kan laten zien wat je doet, wat je betekent voor mensen met wat dan ook wat je aan het doen bent. Of als je ondernemer bent, dan heb je je eigen visie, eigen missie. Waar sta je voor. Wat wil je bereiken en betekenen. Droom samen met je kinderen, je gezin! Dit creëert een energiebubbel waar je heerlijk op gaat om je werk te doen, thuis of op kantoor maar je weet dat je thuis komt, die voordeur kan openzwaaien en nog voordat de kinderen de kans krijgen te gaan rennen, zit jij al op één knie om ze met open armen te ontvangen.
Dus nu de vraag aan jou, hoe ervaar jij jouw thuiskomen? Loop je ook leeg? Of heb je nog energie voor 10? En mocht dit nu het eerste zijn, dan voordat we in alle tools en beheersmaatregelen verzanden ga even voor jezelf stil staan bij het volgende:

Waarom doet het bedrijf wat het doet? Of voor de ondernemers waarom doe jij wat je doet? Wat is de missie? En past dit bij waar jij voor staat? Of zit je hier omdat het nou eenmaal wel makkelijk was omdat het niet ver fietsen is, of je zat hier nou eenmaal een tijdje?
En als tweede, past het werk wat je doet echt bij je? Of zit je net als ik in in die tijd met een knoop in de maag omdat je telkens dingen doet die je liever niet wilt doen? Of verveelt het werk je? Geen uitdaging? Sleur? Maar ach ja ik had hier voor geleerd en ik doe dit nu eenmaal...

Op basis hiervan een keuze maken, jouw ideale werkomgeving bedenken gaat het grote verschil maken over hoe jij straks thuiskomt!

Aanwezigheid en hechting: Waarom jouw kinderen jou echt nodig hebben

Fri, 19 Sep 2025 14:17:00 GMT

Afgelopen week luisterde ik een podcast van Michael Pilarczyk, in gesprek met Jan Bommerez over Rust in je hoofd . Een van de vragen die gesteld werd, raakte me enorm: waarom ervaren we vandaag de dag zoveel depressies, burn-outs en onrust? Het antwoord dat steeds terugkwam, was: hechting. Of beter gezegd: het gebrek eraan. Hechting ontstaat in de kindertijd, wanneer ons zenuwstelsel zich ontwikkelt. Het gaat over:

je veilig voelen en kunnen vertrouwen,
verbinding durven maken met anderen,
ergens bij willen horen.

Als dit fundament ontbreekt, kan dat later in het leven grote gevolgen hebben. En toen ik dat hoorde, dacht ik meteen: wat betekent dit voor ons als vaders, als ouders?

Hoe aanwezig zijn we écht?

We leven in een tijd waarin beide ouders vaak werken. Kinderen gaan al heel jong en vaak naar de opvang, en BSO’s zijn er voor, tijdens én na schooltijd. We brengen ze naar sport via een kiss & ride en hollen weer door. En als ik dit om me heen zie, en dan de woorden uit die podcast erbij neem, dan denk ik: "we doen onze kinderen tekort. En misschien creëren we zelfs een maatschappelijk probleem voor later".
Want hoe vaak zijn we nog écht aanwezig voor onze kinderen? Vooral in die eerste, cruciale jaren? Ik herken het ook uit mijn eigen gezin. Onze kinderen gingen vanaf hun derde 1 à 2 dagen naar de opvang. Maar zeker niet alle dagen, want we wilden er bewust zelf zijn. Toch zien we grote verschillen tussen onze dochter en onze zoon.

Onze dochter had een moeilijke start: problemen met voeding in haar eerste week. Dat heeft diepe sporen nagelaten in haar hechting. Ze ervaart sneller onveiligheid bij mensen en vindt het moeilijker om verbinding te maken. Haar broertje daarentegen? Die heeft aan één blik genoeg om nieuwe vrienden te maken. En dat raakt me. Want je gunt dat vertrouwen en die openheid natuurlijk beide kinderen.

Hoe kun je meer aanwezig zijn?

De vraag is: wat kunnen wij als vaders hieraan doen? Hoe kunnen we meer aanwezig zijn, ondanks alle drukte en verantwoordelijkheden?Een paar ideeën die voor mij werken:

Werk slimmer, niet altijd harder.
Probeer dagen thuis te werken of je werktijden aan te passen. En nu niet meteen denken: “Dat kan bij mij niet.” Heb je het al echt onderzocht, of is dat slechts een aanname?
Maak duidelijke afspraken.
Als je thuiswerkt, plan blokken waarin je gefocust werkt. Maar plan ook momenten waarin je wél gestoord mag worden. Wanneer je kinderen iets willen laten zien, nodigen ze je uit in hun wereld. Omarm dat.
Kleine beloningen.
Werk bijvoorbeeld met de Pomodoro-techniek: focus 25 minuten, neem 5 minuten pauze. In die pauze kun je bewust even iets met je kids doen.
Wees er langs de lijn.
Breng je kinderen niet alleen naar sporttraining, maar blijf een keer staan. Kijk mee, toon interesse. Dat moment kan voor je kind meer betekenen dan je denkt.
Doe mee op school.
Wandelvierdaagse, sporttoernooien, ouderparticipatie. Kleine momenten, maar grote impact.

Aanwezig zijn gaat niet altijd om tijd in kwantiteit, maar om kwaliteit. Om die momenten waarin je kind voelt: “Papa ziet mij. Hij is er voor mij.”

Een afspraak onder vaders

Dus… kunnen we als mannen, als vaders onder elkaar iets afspreken? Dat we gaan kijken waar onze mogelijkheden liggen om meer aanwezig te zijn. Hoe klein de momenten ook zijn. Doe het voor je kinderen nu. Maar doe het ook voor later. Zodat zij zich beter ontwikkelen, steviger in het leven staan en klaar zijn om hun plek in de maatschappij te vinden.
Ik ben benieuwd: wat doe jij om meer aanwezig te zijn voor je kinderen? Laat het me weten, want ik leer elke dag opnieuw. En zit je met een vraag, stuur me gerust een berichtje. Ik help je graag.
Luister ook naar mijn podcastaflevering hierover: Podcast

Law of Attraction en betrokken vaderschap

Tue, 09 Sep 2025 06:20:00 GMT

Hoe de Law of Attraction je helpt een betrokken vader te zijn

Afgelopen week zat ik op de camping. Terwijl mijn kinderen heerlijk aan het spelen waren, nam ik een moment voor mezelf. Ik liep daar rond en dacht terug aan de tijd dat ik als kleine jongen over hetzelfde terrein struinde. Nu ben ik zelf vader en zie ik mijn kinderen dezelfde avonturen beleven. Dat zijn van die momenten waarop je voelt: dit is waarom ik vader ben. Dit is betrokken vaderschap. Maar misschien herken jij het ook wel: de hectiek van werk, deadlines, verantwoordelijkheden en de wens om er écht voor je kinderen te zijn. Vaak denken we: “Als ik eerst die functie heb, als ik flexibeler werk, als ik meer tijd krijg, dán kan ik een betrokken vader zijn.” De waarheid? Het werkt precies andersom.

De Law of Attraction

De Law of Attraction stelt dat je alles kan krijgen wat je verlangt als je er op focust. Het gaat hier om de vibratie die dat verlangen heeft en hoe jij die kan ontvangen. Alles om ons heen trilt op een frequentie. Of het nu gaat om de moleculen in ons lijf, de geluiden die wij produceren tot de omgeving om ons heen. En dat is hetzelfde voor je wensen, of dat nu een droomhuis, meer vrijheid of beter vaderschap is, deze trillen daar ook op. En net als met een radiozender is het belangrijk om daarop in te tunen als je dit wilt ontvangen. En dat intunen doe je niet door alleen maar je wensen uit te sprken, affirmaties opdreunen elke dag en dan maar hopen dat het je snel gegeven wordt.

Nee, het gaat om hoe jij je voelt bij dat verlangen, wat het met je doet, welke stappen je zet. Het gaat er dus niet om wat je op je lijstje zet, maar hoe je je voelt en wie je belichaamt. Een simpel voorbeeld: je verlangt naar een bepaalde auto. Plots zie je die auto overal rijden. Je aandacht, je energie, je mindset – die zijn afgestemd op dat verlangen. Je gaat in gedachten jouw auto vormgeven en wat je er mee wil doen, wat deze voor jou betekent. En dan zul je zien dat er kansen op je pad komen waar je vervolgens actie op zet. De tijd mag je verder loslaten, wanneer het moment daar is zal die auto van jou zijn. Maar gedachtes als, "waarom heb ik hem nog niet? Iedereen heeft er één behalve ik! Het duurt zo lang!" zullen het voor jou alleen maar moeilijker maken.

Zo werkt het ook met betrokken vaderschap.Niet wachten tot de omstandigheden ideaal zijn, maar nu al intunen op: Wie wil ik als vader zijn?

Wie moet ik zijn als betrokken vader?

Toen ik zelf in een managementfunctie zat, dacht ik dat ik succesvol moest zijn om thuis meer rust en aandacht te hebben. Het tegenovergestelde gebeurde: ik was gestrest, uitgeput en vooral… afwezig. Pas toen ik mijn energie ging halen uit werk dat bij me past, in een omgeving waar ik ook echt in geloofde, veranderde dat. Ik kwam thuis met passie en energie. En die energie namen mijn kinderen direct over. Waarom doe je wat je doet? Of waarom doet het bedrijf waarvoor je werkt wat het doet? Wat is die missie en hoe past deze bij jou? Wat is hierin jouw waarde? Als je daarachter komt shift je je hele voldoening die je haalt uit je werk. En dat neem je mee naar je privéleven.

Ik heb een aantal jaar geleden gewerkt bij een waterleidingsbedrijf en tijdens mijn inwerkperiode heb ik gesproken met diverse mensen. Van de monteur, tot administratief medewerker tot projectleiders. En het mooie was dat zij afzonderlijk van elkaar hun werk op dezelfde manier omschreven: "wij werken aan de primaire levensbehoefte van de mens, water!" Kijk dat is het "ownen" van een missie die inspireert en motiveert. De shift zit dus niet in “meer tijd hebben”, maar in “meer jezelf zijn” en daar trouw aan blijven.

Wat doet een betrokken vader?

Ga nu niet denken, ik heb de tijd niet, ik heb de mogelijkheden niet. Ik wil je uitdagen hier creatief in te zijn. Een betrokken vader hoeft niet 24/7 aanwezig te zijn. Het gaat niet om kwantiteit, maar om de kwaliteit van de momenten samen. Dat kan klein zijn: een spelletje, samen koken, een bedtijdritueel. Kinderen onthouden de momenten waarop je écht aanwezig was. Het gaat er om dat je begint. Hoe klein de eerste stap ook kan zijn.
Mijn eigen vader werkte als vrachtwagenchauffeur en was vaak onderweg. Lange dagen, maandag t/m zaterdag was hij voor ons op pad. Toch is het niet het niet bij mijn voetbalwedstrijden zijn, of niet bij school staan of ander momenten dat mijn herinnering vormt. Het meest waardevolle is dat ik soms met hem mee mocht.

Dus ik stel je de vraag: Wat betekent betrokken vaderschap voor jou? En wie moet jij zijn om dat te belichamen?

Als je voelt dat dit resoneert, kan ik je van harte aanraden de Law of Attraction Mastery van Kim Munnecom te volgen. Meld je aan en ontdek hoe jij als vader kunt groeien in wie je bént, zodat je automatisch meer aanwezig, energiek en betrokken wordt. Instappen kan nog tot en met woensdag 10 september en kan hier .

Kids time vs. Me time in de vakantie

Mon, 01 Sep 2025 19:17:00 GMT

De afgelopen weken was het hier even stil. Dat kwam omdat ik 2,5 week op pad was met mijn gezin – via Italië naar Corsica en uiteindelijk weer terug door Frankrijk. Ondanks dat we niet meer samen zijn, ben ik enorm dankbaar dat we dit soort reizen nog steeds als gezin met elkaar kunnen maken. Het mooiste cadeau is misschien wel hoe de kinderen daar zichtbaar van genieten, en dat ook letterlijk uitspreken. Als ouder kan je eigenlijk geen groter compliment krijgen. Maar eerlijk is eerlijk: na de vakantie had ik moeite om weer in mijn ritme te komen. Het werk bij mijn opdrachtgever, de huishoudelijke chaos (want ja, twee kamers pimpen omdat de middelbare school en het examenjaar voor de deur staan), én fysiek niet helemaal fit… het zorgde ervoor dat ik even gas terug moest nemen. En toch: met een opgeruimd huis, wat meer rust in mijn hoofd en fysiek weer in de lift, voelde ik: het is tijd om weer een verhaal te delen.

Tijdens de vakantie viel me weer iets op. Je (her)kent het vast:

vaders aan het zwembad, op een ligbedje verscholen achter een boek terwijl de moeders druk bezig zijn met de kids. Bij elke vraag van ze, of het nu gaat om het opblazen van een zwembandje of even spelen met een bal, wordt het even weggewuifd of naar moeder verwezen.
Of wat ik bij tenten zie gebeuren: ouders verdiept in hun telefoon, terwijl hun kinderen aan hun arm trekken om te gaan spelen of zwemmen. Steeds weer dat moment uit stellen, "jaja we gaan zo, straks gaan we even een uurtje hoor..."
Of dat moment na de vakantie, bij de koffieautomaat, waar iedereen zijn verhalen deelt en half lachend zegt: “Poeh, ik ben blij dat ik weer naar m’n werk kan, want die vakantie met de kids is ook pittig hoor.”

En begrijp me goed, ik herken het ook. Ik ben geen heilige. Soms vind ik het ook heerlijk om niet continu in de speeltuin te hoeven staan om te duwen bij de schommel en/ of wip-wap. Om nog maar te zwijgen over het zwembad, want met papa in het water betekent het namelijk altijd: stoeien, klimmen, klauteren. Echt die van mij lagen als haviken op de loer te speuren of ik er ook al was, eerder gingen ze niet voor zichzelf spelen. Zelfs nu mijn kinderen 13 en 16 zijn, hoor ik ze nog tegen hun vrienden zeggen: “Wacht even, mijn vader komt ook het zwembad in.”
Toch verandert je rol langzaam. Waar het eerst ging om samen spelen, gaat het nu vaak om aanwezig zijn: langs de rand van de voetbalkooi staan en zien hoe je kind scoort, of samen napraten over de danspasjes van de campingdisco. Betrokken blijven, maar op een andere manier.

"Maar laten we wel zijn, als je het allemaal zoveel vindt om actief te zijn met je kids, waarom ga je dan naar de camping waar er zoveel voor hun te doen is?"

En nu zeg ik niet dat je je compleet moet opofferen, integendeel. Me-time is ook zeker belangrijk. Ik merkte het nu ook dat ik in mijn vakantie net iets te lang wachtte om even tijd voor mezelf te pakken. Even die wandeling in de ochtend met een podcast, even een rondje hardlopen. Het zijn even de kleine dingen maar ik merkte instant aan mezelf dat ik aan het opladen was, even mijn koppie leeg. Je voelt je zoveel beter.
Alles draait om balans. Net zoals thuis, zo ook op je vakantie. Want als tijd met je kinderen in de vakantie vooral belastend voelt, dan is dat vaak een teken dat je thuis de balans nog niet goed hebt gevonden. Dat klinkt misschien confronterend, maar het is juist een kans. Want als je thuis de juiste balans weet te creëren tussen werk, gezin en jezelf, dan voelt de vakantie minder als een uitputtingsslag. Dan hoef je niet weg te vluchten in “me-time”, maar ontstaat er een natuurlijk evenwicht.

Wat betekent dit voor jou?

Nu de vakantie achter de rug is en de agenda’s zich weer vullen, wil ik je uitnodigen om stil te staan bij een paar vragen:

Waar schuurt het bij jou tussen werk en privé?
Voel je dat je vooral aan het rennen en vliegen bent?
Of gun je jezelf misschien te weinig me-time?

Want ik weet zeker: vind je hier de balans, dan profiteer je niet alleen in je dagelijks leven, maar óók in je vakanties. En je gezin profiteert met je mee. Win-win dus.

Klaar voor een doorbraak?

De afgelopen weken dacht ik: hoe kan ik jou daar nu het beste bij helpen? En toen ontstond het idee voor de Breakthrough Toolbox .Gebaseerd op mijn ervaring met lean management en doorbraaktrajecten heb ik een praktisch 5-daags programma ontwikkeld. In 5 dagen voer je een concrete verandering door in je leven – en veranker je die ook écht. Of het nu gaat om persoonlijk leiderschap, vaderschap of werkgeluk: jij kiest waar je de doorbraak wilt maken.

En laten we eerlijk zijn: wij mannen zijn doeners. We lezen niet eerst de hele handleiding van een Ikea-kast of de gebruiksaanwijzing van een tv, toch? We proberen, draaien, klikken en leren gaandeweg. Precies zo werkt deze toolbox: gewoon doen, ervaren en kijken wat het jou brengt.
Wil jij hier als eerste mee aan de slag? Zet jezelf dan nu op de wachtlijst via deze link. De eerste inschrijvers krijgen toegang voor een pilotprijs en ik houd je persoonlijk op de hoogte.

Dank dat je weer de tijd nam om mijn verhaal te lezen. Ik ben benieuwd: hoe ervaar jij die balans tussen kids time en me time? Tot de volgende!

Schoolvakantie – weg ritme, hallo realiteit (en kansen)

Sun, 20 Jul 2025 06:39:00 GMT

Je weet dat het eraan zit te komen. Het staat al maanden op de kalender. Je kinderen leven er weken naar toe. En toch… overvalt het je weer: de schoolvakantie.

Afgelopen week was het zover bij mij. Twee kinderen fulltime thuis, de rust in huis ver te zoeken, en mijn werkritme? Tja… dat ging vooral out the window. En hoewel ik een vrij flexibel leven en werk heb opgebouwd, werd ik weer even geconfronteerd met hoe snel dat allemaal op losse schroeven kan staan.
Er kwamen extra taken tussendoor. Mijn focus was ver te zoeken. En eerlijk is eerlijk, er moesten concessies worden gedaan aan dingen die ik eigenlijk heel belangrijk vind. Het resultaat? Een knagend gevoel, minder mentale rust en toch ook een heel mooi besef.

Want wat een week was het ook! Mijn zoon had zijn eindmusical van groep 8. Daar stond hij dan, de jongen die ooit met zijn handen voor zijn ogen bij het pleinfeest stond, nu te shinen op een theaterpodium. Mooie woorden van juffen, een knallend eindfeest, en het besef: ik ben dankbaar dat ik dit zo bewust mee mag maken.
Maar… het betekent ook het afsluiten van een tijdperk. Geen basisschool meer, geen dagelijkse schoolpleinmomenten. Nieuwe fases, nieuwe ritmes. En dus ook een nieuwe balans tussen werk en privé.

Hoe ik mijn ritme (terug)vind, ook in de vakantieperiode

De sleutel ligt voor mij in bewust plannen . Niet strak of rigide, maar doordacht. Hier is hoe ik dat aanpak (als ik het goed doe �55357;�56841;):

Ik kijk vooruit naar m’n week: wanneer zijn de kinderen bij mij, wat zijn vaste afspraken?
Ik bepaal vooraf welk werk ik moet doen en waar ik dat het beste kan doen.
Ik denk na over mijn werkplek: focuswerk vraagt iets anders dan mails verwerken of brainstormen.
Ik inspecteer m’n omgeving: wat ligt er op mijn bureau dat me afleidt?
En ik zorg voor variatie: verschillende werkblokken (deep vs shallow work) én afwisseling in omgeving. Dat houdt het fris.

En misschien wel de belangrijkste tip...

Liv a little. Juist nu. Neem een langere lunch. Ga een ijsje halen met je kinderen. Gun jezelf pauzes. Accepteer dat je niet alles hoeft te controleren en dat aandacht geven aan je omgeving (en jezelf!) ook waardevol werk is. Want hoe beter jij je voelt, hoe beter je kunt geven. En hoe meer energie je ook straks weer in je werk stopt. Win-win.
Wil jij hier nu ook bewust mee aan de slag, ik heb een tool ontwikkeld; de L.I.V.-methode. Deze helpt jou bij het vinden en plannen van jouw ideale werkomgeving voor het werk wat jij gedaan wil hebben op een dag. Probeer hem uit via de volgende link: L.I.V. Methode

LAW OF ATTRACTION; EERST GELOVEN DAN ZIEN!

Tue, 27 May 2025 09:14:00 GMT

Het wordt ons mannen wel eens verweten dat we te weinig (aan)voelen…
Nu wil ik niet direct een pleidooi gaan houden voor alle vrouwen dat ze helemaal gelijk hebben en dat dit nu toch écht eens moet veranderen… Maar toch, voor zowel mannen als vrouwen, alsjeblieft laten we wat meer vanuit ons gevoel gaan spreken en handelen! Dat gaat zo’n verandering voor je zijn in alles wat je wilt bereiken.

De law of attraction, wet van aantrekkingskracht of wet van creatie. Zo wordt deze wet genoemd werkt voor iedereen op elk moment, net zoals de zwaartekracht. Je ziet hem niet maar hij is er wel. En volgens deze wet kun jij alles krijgen wat je maar wil. Vraag en het wordt gegeven is het heel plat gezegd. En nu hoor ik je denken, hmmm ja hoor tuurlijk. Ik hoef het alleen maar te vragen en dan plop daar is het. Heb jij te lang in de rook van Aladdin’s lamp gezeten ofzo Vosman?! Nee hoor echt niet maar in de basis werkt het echt zo.

Natuurlijk is het niet achter over zitten en maar wachten. Nee je zult zelf wel in actie moeten komen. Waar het om gaat is dat je goed bij jezelf beseft welk gevoel, datgene dat jij graag wilt, je geeft. Want dat gevoel is key. Die moet je vasthouden en op basis daarvan ga je actie ondernemen richting jou doel. En dan zul je kansen gaan herkennen. En deze kansen moet je gaan grijpen. Niet gaan twijfelen, niet gaan overdenken want dan maak je die goede energie waar je in zit kapot. Houdt dat gevoel vast, pak je kansen en je zult zien dat je datgene krijgt wat je verlangd.
“Meer voelen en minder denken, want That’s where the magic happens!” -uitspraak van Kim Munnecom-
Ik ben hier de afgelopen jaren bewust mee bezig geweest en wat is dat een verandering voor mij in mindset, in mijn geluksgevoel geweest en wat een mooie dingen zijn er op mijn pad gekomen. Het begon allemaal met het luisteren van de podcast van Kim Munnecom , businesscoach en expert op het gebied van de law of attraction. Haar passie, enthousiasme en bedrevenheid wakkerde iets bij mij aan. Ze wist mij te raken, confronterende vragen te stellen en daarmee mij een heel andere denkwijze te laten ontwikkelen. En dat alleen nog maar met een podcast. Ik kreeg daarmee ook het verlangen dat als iemand mij verder zou kunnen helpen dan was zij dat wel, maar ja mijn eigen belemmerende gedachte was dat ze alleen maar vrouwelijke ondernemers coachte dus tsja helaas ik moest het met de podcast doen. En toch… het gevoel bleef, ik had al wel eens contact met haar gehad, ze hielp me met een paar dingen op weg en toe was daar opeens de Law of Attraction Mastery , de online training van haar. Die lag zo maar ineens binnen mijn bereik. Laten we zeggen mijn eerste manifestatie, ik had een verlangen en de kans werd mij gegeven. Een no-brainer dus en heb mij direct aangemeld.
En nu hoor ik je weer denken, je goed voelen ok, dat kan ik. Maar natuurlijk niet altijd er gebeuren nou ook eenmaal dingen in je leven die minder leuk zijn. True! Natuurlijk kunnen we niet altijd happy de pappy zijn. Ik ben dat ook zeker niet altijd. Maar nu komt het, hetgeen waar ik zoveel aan gehad heb:
“Je kunt de dingen in je leven niet altijd controleren, wel hoe je er mee om gaat.”
En dat was echt een eye opener voor mij. Het gaat over hoe jij omgaat met tegenslagen. Ga je gefrustreerd met vingers wijzen, iedereen de schuld geven en er bij de pakken neer zitten? Believe me, dat was ik ook. En dan geef je dus datgene wat je niet wil aandacht, je krijgt dan dus datgene wat je niet wil. En omdat je er aandacht aan geeft blijf je in dat gevoel zitten en krijg je meer van dat. “Alles wat je aandacht geeft groet” . Toch? Dus waarom focussen op datgene wat je niet wil…
WET VAN AANTREKKING & MIND@L.E.A.N. En dit werkt op alle vlakken, materiële dingen, mensen ontmoeten, kansen krijgen, werk. En iets waar ik als ondernemer voor sta, je werksituatie!

We hebben het afgelopen jaar best wat te incasseren gehad, ik geloof niet dat ik dat verder hoef uit te leggen. Velen van ons kwamen thuis te zitten met werk. Ik dus ook en om heel eerlijk te zijn…. ik vond het heerlijk. Hoe en waarom precies leg ik in een ander blog nog wel eens uit. Feit is dat ik het ideaal vond om mijn eigen ritme te bepalen . En ook hier gaat het er weer om hoe ga je met de situatie om? Ik heb collega’s, mensen gezien en gehoord die er van baalden, gefrustreerd waren noem maar op. En dan ga je eens opletten hoe zij hun werk aanpakken: tussen de hobby spullen van je partner zitten te werken, onder de hoogslaper van je kinderen, tijdens een zoom meeting verder werken op een 2e scherm. En het dan gek vinden dat je niet fijn thuis kan werken. Nee duh! Ook hiervoor geldt dan, wat wil je? Hoe wil je dat je werkplek er uit ziet? Wat heb je nodig? Waar voel jij je fijn bij? Hiermee wil ik helpen. Vanuit lean management wordt ons geleerd om naar de werkvloer te kijken en de processen die daar plaatsvinden. Jou kamer, jou huis is nu de werkvloer en we kunnen met dezelfde methode hier naar kijken. Lean, Mindset & Wet van aantrekking, de combi die ik gebruik in mijn methode.

Artikel Stadshagen Magazine: Voel je thuis in je werkomgeving

Tue, 27 May 2025 09:14:00 GMT

Mega trots dat ik in deze editie van het Stadshagen Nieuws en Zwolle-Zuid Magazine mag staan met mijn missie.

Kijken wat er als individu nodig is om werkgeluk te vinden en productief te zijn. Hoe dit gefaciliteerd kan worden zodat het team en de organisatie efficiënt blijft functioneren. Dit is wat ik met Mind@L.E.A.N. wil bereiken. Door middel van hybride/ remote werken, met de juiste mindset en op basis van de lean management filosofie mens en organisatie helpen om de balans te vinden tussen wat ik noem workstyle en lifestyle.

ENLIVEN. Waarom?

Tue, 27 May 2025 09:14:00 GMT

Sinds vorig jaar gestart als ondernemer met mijn onderneming Mind@L.E.A.N. Afgelopen tijd was dit nog met name gericht op interim werk op gebied van planning en projectmanagent. Vertrouwd omdat ik dit werk ook al jaren hiervoor heb gedaan. Maar nu heb ik bewust gekozen om, om te schakelen. Om mens en organisatie meer te gaan helpen vanuit mijn eigen idee en visie. En daar hoorde ook een nieuwe naam bij: ENLIVEN!

Waarom? Enliven staat voor verlevendigen. En met het verlevendigen van onze werkcultuur wil ik de verbinding, het werkgeluk en ook de efficiency en productiviteit binnen teams vergroten. Om de balans te vinden tussen wat ik noem workstyle en lifestyle. Door te kijken wat er als individu nodig is om werkgeluk te vinden, productief te zijn en hoe dit gefaciliteerd kan worden zodat het team, de organisatie efficiënt blijft functioneren. En het remote/ hybride werken staat hier in centraal.

Ik ben nu gestart met een onderzoek naar wat er leeft binnen organisaties, waar leidinggevenden tegenaan lopen omtrent het hybride werken. Hiervoor heb ik 8 vragen waarmee ik een indicatie wil krijgen hoe dit onderwerp leeft. En hoe ik mijn dienstverlening daarop aan kan passen. Zou je hier ook aan mee willen werken dan vind je de vragen via de volgende link: Onderzoek naar het hybride werken

“Remote werken, dat is werken op afstand; palmbomen, zee, strand en laptop.”

Ik zal heel eerlijk zijn, ik ben met het remote werken in aanraking gekomen via Meetings in the Sun , van Alex Malone. Alleen was dit nog op basis van hele andere redenen… Remote werken, dat is werken op afstand; palmbomen, zee, strand en laptop. Je kent het wel. Voor mij was destijds de situatie dat ik in dienst was bij een organisatie waar ik als interim professional gedetacheerd werd bij diverse opdrachtgevers. En omdat ik en mijn “echte” collega’s dus altijd ergens anders waren hadden we dus altijd een afstand tot elkaar. Mooi aanknopingspunt alleen had ik nooit gedacht dat dit aan de basis zou staan van mijn missie als ondernemer. Pas later viel het kwartje, nou ja zeg maar rustig 2 euro munt.

“Never underestimate how wrong you can be” is mij wel eens verteld.Na diverse online programma’s en een Helweek from Home (lees hiervoor d e ze blog ) later zit ik in de auto naar Amsterdam. Ik had inmiddels voor mezelf uitgesproken dat ik wilde gaan ondernemen. Ik luisterde de podcast van Alex, ‘Uitdagingen van het remote werken’ en daar kwam hij binnen. Als een bom sloeg binnen waarom ik werd getrokken naar het remote werken. Door wat ik jaren om me heen had gezien, hoe ik jaren zelf had geleefd en hoe ik de op dat moment heersende pandemie had ervaren en wat dit me had gebracht. En daar ontstond het vertrekpunt naar mijn missie naar wat ik de wereld te bieden had.Wat ik mis, wat wordt gemist binnen vele organisaties is de verbinding. Hoe houden we als collega’s die soms door heel het land zwerven de connectie met elkaar. Iets wat ook naar boven kwam tijdens de pandemie toen we ook nog eens helemaal thuis kwamen te zitten. We grepen naar een dagelijkse zoom meeting die vaker saai, futloos en doelloos was dan dat deze energie gaf. En dat had ook meteen impact op de productiviteit en efficiency.

"Op afstand werken stopt niet met het activeren van een online omgeving, het slechts een beginpunt waarvandaan we nu nog vele stappen te zetten hebben.”

Daarentegen kwam mijn struggle van het combineren van werk en gezin in een heel ander licht te staan. Want ik kreeg meer regie over mijn eigen tijd. Ik vond het heerlijk om tijd met mijn kinderen door te brengen, helpen met school e.d. Nu zal ik niet zeggen dat het altijd hosanna was maar over het algemeen vond ik het fantastisch dat ik nu meer van hun ontwikkeling mee kreeg dan ik in een 10 minuten gesprek van ze zou horen. Ik zeg vanuit mijn gedachte nu ook wel dat we in een tijd leven waarin “workstyle” en “lifestyle” steeds meer samen komen. In deze tijd hechten we meer en meer waarde aan datgene wat we belangrijk vinden, naast werk. En worden deze twee werelden steeds meer met elkaar geïntegreerd. Daardoor kunnen we de verbinding met ons thuisleven meer omarmen maar moeten we er voor waken de verbinding met onze werkgever, onze collega’s niet te verliezen. Daar hebben we nu een balans in te vinden. En dat is waar voor mij nu remote werken voor staat, voor te gebruiken is. Kies die werkplek die zorgt voor die verbinding, die er voor zorgt dat je productief en efficiënt bent als individu en ook als team.

Meer werkgeluk, verbinding, energie en vrijheid binnen je team. Maar niet ten koste van productiviteit en Efficiëntie!
Mijn missie voor de nieuwe werkomgeving. Ik wil je laten zien dat dit mogelijk is. Dat door een andere manier van werken, door waarden van medewerken en organisatie centraal te laten staan in de afspraken en werkprocessen je zult zien dat teamleden niet alleen efficiënter samenwerken, productiever zijn maar ook gelukkiger zijn en met meer plezier en energie hun werk doen. En deze veranderde kijk op werk vraagt ook een andere aanpak hoe we werk inrichten. En daarin wil ik jou partner zijn.

Samen gaan wij;

jouw team laten functioneren en tegelijkertijd vrijheid bieden.
creëren het vertrouwen en het inzicht, zonder dat dit ten koste gaat van het resultaat.
maken we op basis van dit nieuwe werken de organisatie duurzamer en aantrekkelijker voor de toekomst

Wil jij ook meer balans, verbinding en vertrouwen binnen jouw team? Neem contact op voor meer informatie.

Artikel: Nieuw ritme in werken past beter bij onze manier van leven

Tue, 27 May 2025 09:14:00 GMT

In de december editie van het Stadshagen Nieuws Magazine (en Zwolle Zuid magazine) mag ik mijn verhaal vertellen. Hybride werken vanuit kantoor en thuis of remote werken op elke locatie: het lijkt zo mooi, maar het heeft ook valkuilen. Om die te duiden en te vermijden biedt Erik Vosman met zijn bedrijf ENLIVEN een oplossing.

Ja joehoe… hier… kijk.. hier… recht voor je!

Tue, 27 May 2025 09:14:00 GMT

Hybride werken, remote werken, vrijheid om te werken vanaf een andere locatie dan het kantoor. We willen het steeds meer, het kan ook steeds meer. Mooi. Fijn. Organisaties spelen er steeds meer op in en zullen hier in de toekomst alleen nog maar meer op in moeten spelen. Toch ligt het succes van deze nieuwe manier van werken niet alleen bij de mate van adaptie van dit concept door organisaties. Nee, deze ligt bij jou. En ik zal je vertellen waarom.

Met de vrijheid in keuze van werkplek en werktijden komt ook meer eigen verantwoordelijkheid en zelf discipline kijken. Want afleiding ligt te loeren om jou van je werk te houden. En zeg nou zelf, we (her)kennen het denk ik allemaal. Oh als ik thuis ben kan ik eerst nog wel even dit…. In dat koffiebarretje eerst nog even dat gezellige gesprek met….. In het buitenland eerst nog even die duik in…. Maar je werk moet wel af. Dus wil jij genieten van de vrijheid die een werkgever, een leidinggevende je kan geven, zal je ook zelf je verantwoordelijkheid moeten nemen om wel te doen wat moet gebeuren.

“Bij hybride/ remote werken gaat het niet alleen om wat een werkgever kan bieden, jij zal moeten aantonen dat jou vrijheid en flexibiliteit ten goede komt aan jou werk!”

Nu we deze helder hebben wil ik nog een verantwoordelijkheid met je delen. Ja echt, valt niet mee hoor dat hybride/ remote werken. Maar ik garandeer je, het gaat ons allemaal helpen. Waar het mij om gaat is ons gedrag bij het online werken. Zullen we loslaten dat we tijdens meetings kunnen multitasken? Of dat we onze vergadering verplaatsen naar een scherm weg bij de camera vandaan? Hoeveel meetings ik nu al niet heb gehad waarin ik alleen contact bleek te hebben met een linker of rechteroor, niet mijn idee van het bieden van een luisterend oor… Of dat ik het te doen kreeg met collega’s omdat ik dacht dat ze scheel keken van de hoeveelheid werk dat ze hadden, maar dat dit was omdat ze de vergadering niet op hun camera scherm hadden staan. Als we met elkaar in een meeting zitten, zit je niet “stiekem” verder te werken op een 2 ^e scherm!
Of projecteer je de vergadering alleen op het scherm waar de camera is! Echt hoor dat doet heel veel met de verbinding die je creëert met je collega’s. En laat dit nou de meest gehoorde klacht zijn bij het online vergaderen, verbinding missen. Dit hebben we dus zelf in de hand en daarmee ook het succes van remote werken.

“Het succes van hybride/ remote werken ligt onder andere bij het claimen van onze verantwoordelijkheid in ons werk en werkhouding.”

Dus als organisatie, leidinggevende, team en ja ook zeker jij als individu, pak je verantwoordelijkheid! Doe je werk, verbindt op afstand, wees bewust van je online gedrag. En we kunnen er zo iets moois voor terug krijgen!

Vergroot je werkgeluk door de tijd voor jezelf te nemen

Tue, 27 May 2025 09:14:00 GMT

In de afgelopen weken ben ik voor de verandering eens met de trein naar mijn opdrachtgever gegaan. Eenmaal aangekomen op het station werd ik al snel ingehaald door iemand in volle sprint met laptoptas en thermoskan waar Usain Bolt nog jaloers op zou worden! Ok… maar daarna volgde er nog één en nog één. Na de zesde persoon die mij voorbij kwam alsof zijn leven ervan afhing begon ik te twijfelen. Even een dag geen auto, maar eens wat anders dacht ik nog bij de start van mijn dag. Lekker chill met de trein, leek me wel weer eens leuk.

“Een naderende Armageddon?”
Maar nu durfde ik bijna niet om te kijken. Want zou er achter mij een naderende armageddon mij tegemoet komen? Moest ik ook gaan rennen voor mijn leven? Wordt ieder moment de aarde achter mijn voeten opgeslokt en moet ik mij via vallende stoeptegels zien te redden van een oneindige diepte om in ieder geval mijn baas niet teleur te stellen? Lieve mensen toch, waar zijn we mee bezig!
En ik zal eerlijk toegeven, ik ben ook geen heilige. Ik zit ook wel eens in de auto, kids naar school brengen, loopt net iets uit en zit je vervolgens net iets gejaagd in de auto omdat je anders te laat komt. Of om weer even terug te komen op het station. Kom je daar, is je trein er tussenuit gevallen. Sta je dan op een koude winterochtend, ’s ochtends vroeg te blauwbekken. Natuurlijk ben ik dan ook wel even pissed en baal ik. Maar weet je, ik probeer het voor mezelf wel steeds om te buigen. Want 9 van de 10 keer blijkt die stress om op tijd in dat overleg te zijn toch onnodig, omdat het later begint.
Of kun je in plaats van koning sprint te zijn en totaal afgepeigerd op je werk aan te komen veel beter je moment pakken door met een je favoriet muziek in de juiste vibe te blijven, of wat aan kennis op te doen door een verhaal of podcast. Ik verzeker je dat je dan heel anders op je werk aankomt! En uiteindelijk ook meer gedaan krijgt. Vergroot je werkgeluk door de tijd voor jezelf te nemen en vergroot daarmee ook je productiviteit en efficiëntie. Wat ik ook wel een hele mooie uitspraak vind is één uit de film van The Lord of the Rings, van Gandalf en vaak ook gebruikt in de boeken van Michael Pilarczyk:
"All we have to decide is what to do with the time that is given to us."
En wat mij betreft geldt dat ook voor die momentjes wanneer je in de file staat, de trein mist of whatever. Wat ga je doen met de tijd die je op dat moment gegeven wordt?
En de oplossing… die ligt bij jou. Kak he. Veel lekkerder om de NS, het verkeer, het getreuzel van je kids de schuld te geven. Maar hoe gaaf is het dat de oplossing gewoon bij jezelf ligt! Want dat betekent dat je het ook zelf kan oplossen.
Ik ga in ieder geval steeds beter leren om te gaan met mijn (reis)tijd. Ik kies bewust voor een ochtendritueel waarin ik eerder op sta om mijzelf klaar te maken voor de dag. Bij een vertraging in mijn schema probeer ik die tijd zo goed mogelijk voor mezelf in te vullen dat ik het maximale eruit haal. Wat wil jij de komende tijd graag anders doen? Waar loop jij tegen aan? Kan ik je helpen? Laat het mij weten, ik zou het supertof vinden om met jou te sparren over hoe jij je tijd voor je kan laten werken!

Waarom wordt nergens de vraag gesteld, wat is voor jou belangrijk?

Tue, 27 May 2025 09:14:00 GMT

Het valt mij steeds meer op dat we veel te snel klaar staan met oplossingen. Overal is wel een idee, tool of regeltje voor te bedenken om toe te passen in ons (hybride) werk. Heel mooi en ik zal ook zeker de laatste zijn die gaat beweren dat deze dingen niet kunnen werken. Maar elke keer weer bekruipt mij het gevoel; hebben we al nagedacht over wat we willen? Weten we dat van elkaar? Want naar mijn idee komt daarna pas de vraag; welk idee, regel en/ of tool gaat ons daarbij helpen?

Haal de verspillingen uit je team en organisatie door te kijken en de juiste vragen te stellen.
Dus stop maar even. Ja echt stop maar, voor heel even. Time-out, break, pas op de plaats, rust! Goed en neem dan nu even de tijd om, om je heen te kijken. Kijk even naar je werkplek, je werkdag, je week. Wat zie je? Is het goed wat je ziet? Of zou je dingen graag anders willen zien?
En als manager of leidinggevende, precies hetzelfde. Kijk even om je heen. Wat zie je? En is datgene wat je ziet wat je ook graag wil zien? Klopt het met waar de organisatie voor staat? Hoe het wil werken?

Op basis van deze ervaringen en opvattingen kunnen we dan vervolgens vervolgstappen zetten. Hoe gaan we ons werkproces neerzetten aan de hand van wat we geconstateerd hebben. Is een dinsdag-donderdag kantoordag regel dan handig? Is een daily/ weekly startup om 8:30uur wel ideaal? Moeten we ons teamoverleg wel digitaal houden? Zo maar even wat vragen waarin die bestaande “standaard” regeltjes ineens niet zo handig blijken te zijn. En toch doen we ze, tegen beter weten in…

Bij een opdrachtgever van mij hadden we dit ook, dinsdag en donderdag verplichte kantoordagen. En het was druk op kantoor, te weinig werkplekken, bomvolle agenda’s met afspraken en taken die uitgevoerd moesten worden. Met als gevolg dat ik letterlijk mensen halverwege de dag met een zucht de boel weer inpakten om naar huis te gaan omdat ze niet aan werk toekwamen. Efficiency-en productiviteit killer, energie lek, weg werkgeluk. Gemiste kans dus. Door het hanteren van een regel zonder eerst te kijken wat er echt nodig is.

Begin dus ook eerst met inventariseren voordat we “oplossingen” gaan implementeren. Op deze manier ga je verspillingen binnen het nieuwe werken effectief te lijf en maak je een start met het creëren van flow in je werkzaamheden en processen.

Hulp nodig? Boek dan hier een gesprek bij me. Met deze "Get together" gaan we samen kijken wat jou eerste stappen kunnen zijn.

Hybride werken, dat doe je samen!

Tue, 27 May 2025 09:14:00 GMT

Het hybride werken, eigen regie over je werkplekken en werktijden. Werken waar en wanneer het jou de meeste energie geeft. Klinkt allemaal vrij solistisch en wordt ook als grootste risico voor eenzaamheid en als gevaar voor de bedrijfscultuur gezien. En toch, de kracht van het hybride werken is dat je het samen doet. Niet alleen jij, niet alleen de werkgever, nee samen kan deze formule goed werken. En deze lijn kunnen we ook doortrekken binnen de organisatie. Het is niet alleen een "feestje" van HR of IT of vanuit de operatie. Om als bedrijf dit concept van werken te laten slagen en klaar te zijn voor de toekomst zal er samengewerkt moeten worden. Toch wordt dit nog lang niet altijd zo ervaren.

Alles in ons leven draait om vraag en aanbod; huizenmarkt, supermarktprijzen en ga zo maar door. Binnen het bedrijfsleven hebben we ook hele processen ingericht waar in de uitdaging ligt in het balanceren van deze twee factoren. "Groot geworden" in de logistiek heb ik bij verschillende bedrijven rond gelopen waar gebalanceerde processen bedacht zijn in hoe vraag en aanbod op elkaar afgestemd worden. Afdelingen werken met elkaar samen om tot een optimale bedrijfsvoering te komen waarin ze elkaar versterken i.p.v. tegenwerken. Dus, waarom dan niet als het gaat om hoe en waar we ons werk willen doen?

“Hybride werken is het balanceren van vraag en aanbod intern de organisatie!”

Dit balanceren begint door een eerste stap te nemen in het vergaren van informatie. De diverse organisatiedelen gaan apart van elkaar onderzoeken wat er leeft binnen het team, bij de mensen. Welke vraag hebben zij naar hoe er gewerkt zou moeten worden. Aan de andere kant wordt er verzameld naar wat er mogelijk is, wat kan er vanuit de organisatie geboden worden. Aanbod vanuit IT als het gaat om tooling, bij HR omtrent voorwaarden. Dit alles gedragen door een visie vanuit de top van het bedrijf. Dit komt allemaal samen tot een succesvol gedragen (hybride) werkbeleid.
De volgende stap is om de vergaarde informatie bij elkaar te brengen. De verschillende organisatiedelen kunnen zo samen bekijken of dit op elkaar aansluit, wat er eventueel mist en waar er zaken anders ingericht kunnen worden.Aande hand van 4 pijlers kunnnen in dit samenwerkingsverband de kaders worden uitgezet over hoe de organisatie het nieuwe, hybride werken wil omarmen:
1. Value, kijk naar de visie van de organisatie, het standpunt omtrent hybride werken maar nog belangrijker om te kijken naar het verhaal van de organisatie. Waarom doet het wat het doet? En hoe breng je dit intern onder de aandacht. Door dit beter uit te dragen vergroot je het eigenaarschap onder medewerkers. 2. Flow, ga op hoofdlijnen een kader neerzetten hoe er gewerkt gaat worden. Wat gaan de kantoordagen zijn? ZIjn we hier flexible in? hoe richten we onze processen hierop in? Wat hebben we hierbij nodig? Door kaders neer te zetten hoe de werkprocessen, overlegprocessen en sociale processen er uit gaan zien kunnen teamleiders dit vertalen naar hoe dit voor hun eigen team gaat werken. 3. WoW, hoe werken we samen, gedragsregels, spelregels organisatie breed opzetten zodat er duidelijkheid en uniformiteit is. Hoe lang laat je (online)vergaderingen duren? Wat wordt er verwacht hoe men daar aanwezig is? Hoe houd je elkaar op de hoogte? Ook hier kunnen weer kaders gezet worden om dit vervolgens team specifiek eigen te maken. 4. Lead, welk leiderschap wordt er gehanteerd. Hoe ga je als management leidinggeven over de werkvoortgang en te verwachten resultaten. Maar ook welk persoonlijk leiderschap van medewerkers wordt er verwacht. Want het werken buiten de kantoormuren vergt een mate van zelfdiscipline om dit te kunnen laten slagen.
"Teamwork makes the dream work!" Als er vanuit dit samenwerkingsniveau tussen organisatiedelen de kaders zijn gezet kan dit ingevoerd gaan worden op teamniveau. Door gedurende dit proces periodiek bij elkaar te komen om voortgang te bespreken vergroot je de kans om dit goed in te bedden in de organisatie.Dit is geen "one time thing" wat even uitgevoerd wordt. Je zult regelmatig met elkaar moeten inchecken of de juiste weg is ingeslagen. Daarnaast zullen in de tijd teamsamenstellingen, wensen en aanbod in techniek en/ of voorwaarden wijzigen dus maak er na de implementatie een cyclus van om te kijken of dit vraag en aanbod nog steeds in balans is.
"ga voor een werkomgeving met meer werkgeluk, efficiëntie en productiviteit"

HELWEEK FROM HOME! OF TOCH NIET ZO “HEL” ALS HET KLINKT?

Tue, 27 May 2025 09:14:00 GMT

Wat nu als je een week lang leeft op een manier die anders is dan die je gewend bent. Wat kun je dan allemaal bereiken? Deze vraag staat centraal voor de Helweek from Home van Meetings In The Sun En het triggerde mij wel (goh echt…, ja anders had ik dus ook niet meegedaan).

We leven op dit moment in een wereld die volledig op z’n kop staat. We hebben ons het afgelopen jaar op allerlei manieren moeten aanpassen aan steeds veranderende omstandigheden. Maar hebben wij door onze aanpassingen het ritme die wij graag willen? Halen wij het maximale uit onze dagen? Of staan we nog altijd op het standje overleven en zijn we aan het hopen dat we weer snel naar het oude kunnen? Ik zal niet zeggen dat dit, hier en nu, het nieuwe normaal moet zijn. Nee, het gaat de basis vormen voor een nieuw normaal! En met de Helweek from Home wilde ik die basis gaan leggen. En oh my…. wat een beleving was deze week!
Een week lang geen social media, geen tv, geen afleidingen en letten op je eet en drinkgewoontes. Zo gezond mogelijk leven deze week. Om 5:00uur opstaan met 400 man. Starten met sporten, daarna kennissessies volgen, werksessies en ’s avonds een afsluiting. Tussendoor gewoon mijn werkzaamheden en verder werken aan mijn dromen en doelen. Klap op de vuurpijl deze week: een nacht doorhalen. Gewoon de hele nacht met elkaar online zijn, werken aan je ideeën, je dromen en de eerste stappen zetten. Voor je gevoel weer even terug naar je studententijd waar je met huisgenoten een nacht doorhaalde om dat ene project af te krijgen.

Maar met name ook een week van verbondenheid, met 400 man je successen delen en ook je leermomenten. Begeleidt door een fantastisch team van Meetings In The Sun die deze week samen met ons beleefde. Niet alleen de coach voor ons waren maar ook openhartig, eerlijk en met ontzettend veel energie en enthousiasme mee deden. Echt waar, als er nu nog iemand tegen mij zegt dat je niet kan verbinden met anderen door alleen maar online te zijn; You’re damn wrong!
De grootste take away van deze week? Dat die ene factor die er voor zorgt dat je niet het leven leid dat je graag wil, die ene factor die er voor zorgt dat jij niet lekker je dag door komt, dat je soms gefrustreerd bent van het thuiswerken, het nergens heen kunnen, laag in je energie zit aan het einde van je dag, die ene factor dat ben…..jezelf! Echt sorry, maar het is waar. We willen graag wijzen naar een ander maar echt jij hebt de controle om het anders te doen. Kijk naar je gewoontes, je patronen en je ritme. En ga eens bij jezelf nadenken past dit bij mij? Levert dit het maximale voor mij op? En als het antwoord nee is ga dan eens kijken wat je anders zou kunnen doen.
“Die ene factor die er voor zorgt dat je niet het leven leidt dat je graag wil, die ene factor die er voor zorgt dat jij niet lekker je dag door komt, die ene factor dat ben…..jezelf!
Dit deden wij deze hele week. Wat zijn je gewoontes, je patronen. Hoe houd jij focus door de dag? Of laat je je continue afleiden? En wat kun je daar dan aan doen? Hoe is je time management? Wat plan je als eerste in? Want dit zou eigenlijk tijd voor jezelf moeten zijn. Plan je eigen tijd! Vervolgens hadden we dus de dag met als thema “uit je comfortzone stappen”. En dit is toch wel de dag die mij het meest bij is gebleven. Met name door de sessie die we hadden met Alex Malone oprichtster van Meetings In The Sun. Hierin werden we geconfronteerd met onze eigen belemmerende gedachte en onze angst waarom we dingen juist NIET doen. En werden we uitgedaagd om dat vandaag dus juist WEL te gaan doen. En dat deed ze op een gegeven moment op een wel heel doeltreffende manier die insloeg als een bom. Heel leuk werd er even gedropt dat er, at random, iemand uit de groep werd gekozen om het digitale podium op te komen en zijn of haar inzichten van deze week te delen… Ho, wacht even. We zitten hier heel veilig achter ons scherm, gemute, lekker in de chat naar jou te luisteren en nu gaan we dus de mogelijkheid krijg om voor 400 man even onze leermomenten te delen? Kortom chaos in de groep. Echt!
In de community van die week heb ik toen beschreven wat dit met mij deed. En dit wil ik graag ook hier met jullie delen:
“REN REN! Ren voor je leven!” Dit was toch wel wat door mijn hoofd schoot vanmorgen tijdens de sessie met Alex. Hoezo at random iemand uitkiezen… hier heb ik dan geen controle op, dit wil ik niet, dit kan ik niet, blah blah, blah. En dan is het zo gek om te zien dat eigenlijk al mijn gedachten terug te lezen waren in de chat, huh hoe kan dat nou ik lees wat ik denk. Wat bijzonder om mee te maken hoe wij met elkaar geconnect zijn. En dan hoor ik… hé er zijn er ineens 4 weg ik kijk op en zie daar die topper, recht tegenover me. pfiew. Ik was het niet, mijn ego heeft gelukkig niet stiekem op dat kruisje gedrukt.
Maar wat bijzonder om dit mee te mogen maken, bewust te worden van mezelf. Want ik vertoon dit gedrag dus al jaren. Onder vergaderingen uit proberen te komen waar ik moet presenteren, liever luisteren ipv mijn mening geven (dat doe ik pas als ik alles overdacht heb en iedereen aangehoord, want ik zal toch eens wat anders vinden), bij verjaardagen zorgen dat ik als eerste binnen ben zodat de rest naar mij toe moet komen i.p.v. een volle kamer in stappen en dat ik mezelf mag laten zien. Echt zo bizar dat dit me jaren lang zo gevormd heeft. En wat de omgeving ook altijd tegen me zei, want op werk presteer ik gewoon goed, word ik gewaardeerd en ziet men mijn kwaliteiten en toch is er iedere keer dat stemmetje dat ik mezelf niet goed genoeg vind.

Ik ben er klaar mee, klaar met deze manier van leven. Ik geniet iedere dag van deze week met jullie. Wat we met elkaar delen en wat ik ook in te brengen heb. Ik dans zoals ik nog nooit gedanst heb. Niet klein en pas als de hele dansvloer vol staat. NEE ik dans hier alleen, op een lege vloer waar iedereen buiten zowel voor als achter mijn huis kan zien en bewonderen. Ik vind het spannend, zeker maar ik dans grootser dan ooit! Ik geniet, ik leef, ik leef in vrijheid! Doel bereikt. Dank jullie wel!
Daarna de volgende uitdaging; een complete nacht wakker blijven. Eerst een bonte avond met z’n allen online en compleet uit je plaat gaan voor een vol uur lang. Van salsa vibes tot heerlijke happy hardcore. In één woord: Magisch! En daarna volle bak weer verder. Het is bizar wat zo’n nacht weer met je doet, op een gegeven moment kom je tot stilstand, weet je niet meer hoe je verder moet. Geef je op? Kun je met wat je afgelopen week geleerd hebt shiften en weer die energie pakken? Maar ook de volgende dag. Dan komt de man met de hamer. Je krijgt die dip. Luister je naar jezelf? je lijf? Durf je er aan toe te geven om die dag niet alles te doen wat je normaal doet? Kortom heb je die innerlijke rust om voor jezelf te kunnen kiezen. Voor mezelf moet ik zeggen dat na het dipje in de ochtend ik prima de dag door kwam, ik stond AAN, ik had een nieuw bewustzijn ontdekt en voelde me heerlijk!
Het heet dan een helweek en natuurlijk is het best pittig soms, maar als ik zie hoe je er vervolgens uit komt is het alles behalve een hel!

fbe06f83

Inside the Manosphere, wat de Netflix docu met mij deed

Inside the Manosphere... Hit op Netflix en ook wel op de socials.

Man vs. Vrouw/ Vader vs. Moeder.

Laten we proberen te stoppen met het denken in 2 kampen.

Wat nou als je wel je werk mee naar huis zou nemen?

Aanwezigheid en hechting: Waarom jouw kinderen jou echt nodig hebben

Hoe aanwezig zijn we écht?

Hoe kun je meer aanwezig zijn?

Een afspraak onder vaders

Law of Attraction en betrokken vaderschap

Hoe de Law of Attraction je helpt een betrokken vader te zijn

De Law of Attraction

Wie moet ik zijn als betrokken vader?

Wat doet een betrokken vader?

Kids time vs. Me time in de vakantie

Wat betekent dit voor jou?

Klaar voor een doorbraak?

Schoolvakantie – weg ritme, hallo realiteit (en kansen)

Je weet dat het eraan zit te komen. Het staat al maanden op de kalender. Je kinderen leven er weken naar toe. En toch… overvalt het je weer: de schoolvakantie.

Hoe ik mijn ritme (terug)vind, ook in de vakantieperiode

﻿

En misschien wel de belangrijkste tip...

LAW OF ATTRACTION; EERST GELOVEN DAN ZIEN!

Artikel Stadshagen Magazine: Voel je thuis in je werkomgeving

Mega trots dat ik in deze editie van het Stadshagen Nieuws en Zwolle-Zuid Magazine mag staan met mijn missie.

ENLIVEN. Waarom?

Artikel: Nieuw ritme in werken past beter bij onze manier van leven

Ja joehoe… hier… kijk.. hier… recht voor je!

Vergroot je werkgeluk door de tijd voor jezelf te nemen

Waarom wordt nergens de vraag gesteld, wat is voor jou belangrijk?

Hybride werken, dat doe je samen!

HELWEEK FROM HOME! OF TOCH NIET ZO “HEL” ALS HET KLINKT?

Wat nu als je een week lang leeft op een manier die anders is dan die je gewend bent. Wat kun je dan allemaal bereiken? Deze vraag staat centraal voor de Helweek from Home van Meetings In The Sun En het triggerde mij wel (goh echt…, ja anders had ik dus ook niet meegedaan).